قضای حاجت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قضای حاجت . [ ق َ ی ِ ج َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) برآوردن نیازمندی . - قضای حاجت کردن ؛ کنایه از تخلیه کردن . ادرار کردن . دفع فضول معده . رجوع به قضاء شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قضای حاجت . [ ق َ ی ِ ج َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) برآوردن نیازمندی . - قضای حاجت کردن ؛ کنایه از تخلیه کردن . ادرار کردن . دفع فضول معده . رجوع به قضاء شود.