قردمانیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قردمانیة. [ ق َ دُ نی ی َ ] (معرب، اِ) سلاحی است که اکاسره میساختند و در خزائن خود ذخیره میکردند و آن را کردومانه میخواندند، و معنی آن به عربی «عمِل وَ بقی » است یعنی ساخته شده و برای روز نیاز میماند. گویند قردمانیه زره سطبر است و برخی آن را نوعی کلاه خود دانسته اند. ابوعبیده گوید: آن قبای محشو است . (المعرب جوالیقی ص ٢٥٣). و رجوع به قردمانی شود.