قدوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قدوری . [ ق ُ ] (ص نسبی ) نسبت است به قدور و آن جمع قِدر به معنی دیگ است . منسوب به بیع قدور. (آنندراج ).
قدوری . [ ق ُ ] (اِخ ) احمدبن محمدبن احمدبن جعفر فقیه حنفی مکنی به ابوالحسین از اکابر علمای حنفی است . رجوع به ابن خلکان و قاموس الاعلام ترکی ج ٥ و فوائدالبهیه و ریحانة الادب ج ٣ ص ٢٨٢ و رجوع به ابوالحسین قدوری شود.