علی بصیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی بصیر. [ ع َ ی ِ ب َ ] (اِخ ) ابن عمربن احمدبن عمربن ناجی میهی شافعی بصیر. رجوع به علی میهی شود.
علی بصیر. [ ع َ ی ِ ب َ ] (اِخ ) حموی حنفی . وی فقیه و نحوی بود و در نظم سخن دست داشت . در حماة متولد شد و عهده دار فتوی در طرابلس شام بود. و بسال ١٠٩٠ هَ . ق . درگذشت . نام او را مؤلف هدیةالعارفین بصورت «علی بن عبداﷲ بصیر حاکمی حموی » آورده است . او راست : ١ - قلائدالابحر، در شرح ملتقی الابحر، که هر دو درفروع فقه حنفی است . ٢ - منظومه ٔ حورالعین، در الغازفقه . ٣ - نظم العوامل الجرجانیة. ٤ - نظم غررالاحکام منلاخسرو. ٥ - نظم قواعد الاعراب . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ٤٤). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : کشف الظنون ص ١٢٠٠. هدیةالعارفین ج ١ ص ٧٦٢. ایضاح المکنون ج ١ ص ٤٢٣. خلاصةالاثر ج ٣ ص ٢٠١. الحقیقة و المجاز ص ٤٣. فهرس مخطوطات الفقه الحنفی بالظاهریة.