علی بطلیوسی

علی بطلیوسی . [ ع َ ی ِ ب َ طَ ] (اِخ )ابن محمدبن سید نحوی بطلیوسی، مکنّی به ابوالحسن و مشهور به خیطال . وی درعلم لغت تبحر داشت و از ابوبکربن غراب و ابوعبداﷲ محمدبن یونس و دیگران روایت کرد.برادر او ابومحمد عبداﷲبن سید نحوی بسیاری از نوشته های ادبی را از وی گرفته است . او در آخر عمر از طرف ابن عکاشة حاکم قلعه ٔ رباح (از قلاع اندلس ) بازداشت شد و در سال ٤٨٨ هَ . ق . در آنجا درگذشت . (از معجم الادباء یاقوت چ قاهره ج ١٥ ص ٥٦ و چ مارگلیوث ج ٥ ص ٤٠٩).