عرضگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عرضگه . [ ع َ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) مخفف عرضگاه . جای عرضه داشتن و نمایش دادن چیزی . رجوع به عرضگاه و عرضه گاه شود. ◄ میدان شمار کردن سپاه و سان . عرضه گاه .عرضگاه . رجوع به عرضگاه و عرضه گاه شود : گفتا که پیش عرضگه استاده است او گفتم به پیش گاه بود جای پیشگاه . فرخی . در عرضگه عشقش فتنه سپه انگیزد در رزمگه حسنش گردون سپر اندازد. خاقانی . و عرضگه و شمار لشکر را وضعی ساخته اند که دفترعرض را بدان منسوخ کرده اند، و اصحاب و نواب آنرا معزول . (جهانگشای جوینی ).