عذبات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عذبات . [ ع َ ذَ ] (ع اِ) ج ِ عذبة بمعنی چابق تازیانه : در زیر عذبات عذاب و زخم چوب و شکنجه سپری شد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٣٤١). ♦ یوم العذبات ؛ از روزهای عربان است . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). و رجوع به عذبةشود.
عذبات . [ ع َ ذَ ] (اِخ ) نام اسب یزیدبن سبیع. (منتهی الارب ).