طعمه ساختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طعمه ساختن . [ طُ م َ / م ِ ت َ ] (مص مرکب ) غذا قرار دادن . خوردن : آنکس که طعمه سازد سی سال خون مردم نه آخرش به طاعون صورت شود مبتر. خاقانی . چون شرر شد قوی همه عالم طعمه سازد چه حاجت تبر است . خاقانی . من نی خشکم وگرچه طعمه ٔ آتش نی است طعمه ٔ این خشک نی زان آتش تر ساختند. خاقانی .