طعمه کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طعمه کردن . [ طُ م َ / م ِ ک َ دَ] (مص مرکب ) غذا قرار دادن . قوت ساختن : همای کُش تر از این کرکسان جیفه نهاد ندیده ام که ز عنقا کنند طعمه عقاب . خاقانی . مست مکن عقل ادب ساز را طعمه ٔ گنجشک مکن باز را. نظامی .