صبح نخستین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صبح نخستین . [ ص ُ ح ِ ن ُ خ ُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) صبح نخست . صبح اول . صبح کاذب . غطاط. دم گرگ . رجوع به صبح نخست شود : آمد بانگ خروس مؤذن میخوارگان صبح نخستین نمود روی به نظارگان . منوچهری . صبح نخستین چو نفس برزند صبح دوم بانگ بر اختر زند. نظامی .