صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۱۵۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ناله ما سینه چاک از سینه میآید برون گوهر ما سفته از گنجینه میآید برون ناز او با من بود از دیده حیران که حسن سر گران از خانه آیینه میآید برون کنج عزلت را غنیمت دان که میریزد ز هم مشک تا از خرقه پشمینه میآید برون در نمیگیرد فسون در مار چون شد اژدها مشکل از دل کینه دیرینه میآید برون صائب از دل میرود بیرون خیال خط او ریشه جوهر گر از آیینه میآید برون