صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۱۵۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
عقل پوچ از عهده سودا نمیآید برون پنبه از تسخیر این مینا نمیآید برون چشم آن دارم که با نام و نشان آیم برون از بیابانی که نقش پا نمیآید برون عالمی از بیخودی گر هست خوشتر در جهان چون فلاطون از خم صهبا نمیآید برون؟ گر چه دارد شوخی ما برق را در پیچ و تاب از لب ما خنده بیجا نمیآید برون هر که شمعی زیر خاک از دیده بینا نبرد از شبستان کفن بینا نمیآید برون حیرتی دارم که با این بیقراریهای شوق چون مرا بال و پر از اعضا نمیآید برون؟ تیغ ما از بیزبانی در نیام زنگ نیست شیرمردی از صف هیجا نمیآید برون هر که را دیدیم، دارد بر جگر داغ نفاق ماهی بیفلس ازین دریا نمیآید برون شبروان کوی جانان را سلاحی لازم است ماه بیتیغ و سپر شبها نمیآید برون این چه دامان نزاکت بر زمین ساییدن است گل به این تمکین (و) استغنا نمیآید برون در شبستانی که اهل شرم ساغر میزنند از دهنها نکهت صهبا نمیآید برون این جواب آن غزل صائب که میگوید مثال هیچ کس از فکر این سودا نمیآید برون