صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۱۴۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گوهر راز از دل بیتاب میآید برون گنج ازین ویرانه چون سیلاب میآید برون خوردهام از بس که خون دل ز جام زندگی گر به خاکم خط کشی، خوناب میآید برون بستن لب بر در روزی کند کار کلید کوزه از خم پر شراب ناب میآید برون از میان نازک او گر برآید پیچ و تاب رشته جان هم ز پیچ و تاب میآید برون میشود همچشم مجمر زود سقف خانهام گر چنین آه از دل بیتاب میآید برون بس که از سوز دلم دیوار و در تفسیده است خشک از ویرانهام سیلاب میآید برون روزیش خون جگر میگردد از دریای شیر هر که بیمیدر شب مهتاب میآید برون هر که از ناقص عیاری نیست خالص طاعتش روسیاه از بوته محراب میآید برون از نگاه کج دل نازک به خون غلطد مرا از زمین من به ناخن آب میآید برون از میگلگون یکی صد شد صفای عارضش گوهر شهوار خوب از آب میآید برون هر که صائب چون صدف بر لب زند مهر سکوت از دهانش گوهر سیراب میآید برون