صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۱۴۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
غم ز محنت خانه من شاد میآید برون سیل از ویرانهام آباد میآید برون دامن دولت به آسانی نمیآید به دست این هما از بیضه فولاد میآید برون از غم عشاق حسن لاابالی فارغ است با هزاران طوق، سرو آزاد میآید برون تا گشاید عقدهای از زلف آن مشکین غزال خون ز چشم شانه شمشاد میآید برون در دل سنگین شیرین جای خود وا میکند هر شرر کز تیشه فرهاد میآید برون از خشن پوشان فریب نرم گفتاری مخور کاین صفیر از خانه صیاد میآید برون خنده دلهای بیغم میکند دل را سیاه عاشق از سیر چمن ناشاد میآید برون هر که زانو ته کند چون زلف در دیوان حسن در فنون دلبری استاد میآید برون از در و دیوار محنت خانه من چون جرس صائب از شور جنون فریاد میآید برون