صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۱۳۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ناله نی از جگرها آه میآرد برون یوسفی در هر نفس از چاه میآرد برون رهروی کز کاروان یک بار دور افتاده است خار را از پا به منزلگاه میآرد برون از بهای خویش افتادن، به چاه افتادن است هرزه یوسف را فلک از چاه میآرد برون در تنور رزق چون نوبت به قرص ما رسد چرخ گویا بیژنی از چاه میآرد برون آنچه میریزد ز مژگان کلک صائب نقطه نیست ماه کنعان سر ز جیب چاه میآرد برون