صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۱۰۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
بینقاب آن چهره را دیدن نمیآید ز من پنجه خورشید تابیدن نمیآید ز من میتوانم شد سپند آن روی آتشناک را گر به گرد شمع گردیدن نمیآید ز من از سبک جولانی عمرست بیآرامیم در گذار سیل خوابیدن نمیآید ز من گر چه دارد ناخن الماس دست جرأتم سینه موری خراشیدن نمیآید ز من شمع من گردن به امید خموشی میکشد بر فروغ خویش لرزیدن نمیآید ز من بادپیمایی است صائب ناله بیفریادرس چون جرس بیهوده نالیدن نمیآید ز من