صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۶۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
در محفلی که تیغ زبان بر کشیدهایم در گوش تیغ حلقه جوهر کشیدهایم گر حنظل سپهر به ساغر فشردهاند ابرو ترش نساخته بر سر کشیدهایم در پرده دل است شب و روز عیش ما دایم چو غنچه سر به ته پر کشیدهایم شاخ شکوفهایم، سبیل است سیم ما چون نوبهار رشته ز گوهر کشیدهایم از داغ لاله نامه ما دل سیه ترست چون لاله بس که باده احمر کشیدهایم هرگز ز پیش چشم چو مژگان نمیرود خاری که در ره تو ز پا بر کشیدهایم از نقش بوریای قناعت، که سبز باد! صائب همیشه صفحه مسطر کشیدهایم