صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۳۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
خندان به زیر تیغ تغافل نشستهایم در خارزار بر ورق گل نشستهایم از انفعال، خار بیابان وحشتیم چون خار اگر چه در قدم گل نشستهایم زیر سپهر پای به دامن کشیدهایم در فصل نوبهار ته پل نشستهایم چون نوبهار جلوه ما یک دو هفته است بر دامن گل و پر بلبل نشستهایم چون شبنم گداخته بر روی دست گل آماده هزار تزلزل نشستهایم از شرم ناکسی جگر خویش میخوریم بر شاخ گل اگر چه چو بلبل نشستهایم از چشم نرم خلق ز بس زخم خوردهایم بر روی برگ گل به تأمل نشستهایم صائب ز فکر زلف پریشان آن نگار آشفتهتر ز طره سنبل نشستهایم