صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۸۳۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
طومار عمر طی شد و غافل نشستهایم در راه آرمیده چو منزل نشستهایم بالین ز تیغ کرده و آسوده خفتهایم بر موج تکیه کرده و غافل نشستهایم موج وحباب تاج و کمر از محیط یافت ما همچنان به دامن ساحل نشستهایم مشکل روان شود به دوصد نیش خون ما از بس میان مردم کاهل نشستهایم حیرت نگر که بر دم شمشیر آبدار در انتظار جلوه قاتل نشستهایم از دیر و کعبه دیده امیدوار خویش پوشیده، روز و شب به در دل نشستهایم غفلت به ما چه ظلم ازین بیشتر کند؟ در دور چشم مست تو عاقل نشستهایم نومید از کشاکش بحر کرم نهایم صائب اگر چه تا مژه در گل نشستهایم