صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۷۶۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
هوالغفور ز جوش شراب میشنوم صریر باب بهشت از رباب میشنوم تفاوت است میان شنیدن من و تو تو بستن در و من فتح باب میشنوم بر آستان خرابات چون نباشم فرش؟ که بوی زنده دلی زان تراب میشنوم دویدن میگلرنگ را به کوچه رگ به صد رسایی آواز آب میشنوم صفای پردگیان خیال میبینم صدای پای غزالان خواب میشنوم ترانهای که سر دار ازان شود رنگین به هر چه مینگرم بیحجاب میشنوم صدای شهپر جبریل عشق هر ساعت ز رخنه دل پر اضطراب میشنوم مگر ز سیر بناگوش یار میآید؟ که بوی یاسمن از ماهتاب میشنوم مگر ز صحبت دلهای گرم میآیی؟ که از لباس تو بوی کباب میشنوم چه حرفهای خنک صائب از سیاه دلان به پشتگرمی آن آفتاب میشنوم