صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۶۶۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
برگ عیش خود از آن تازه چمن میخواهم یک گل بوسه از آن کنج دهن میخواهم طفل گستاخم و کامم به شکر خو کرده است بوسه میخواهم و از کنج دهن میخواهم! خون من لاله و گل نیست که پامال شود خونبهای خود از آن عهد شکن میخواهم کربلا گشت زمین یمن از پرتو او از عقیق لب او خون یمن میخواهم نیستم از سخن ساده چو طوطی محفوظ پیچ و تابی به سر زلف سخن میخواهم روز و شب در طلب سینه صافم صائب طوطیم، آینهای بهر سخن میخواهم