صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۵۹۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
رخی در ماتم مطلب به خون اندوده میخواهم دلی چون دیده قربانیان آسوده میخواهم زبانی سر به مهر خامشی چون غنچه پیکان سری فارغ ز فکر بوده و نابوده میخواهم ز صد رهرو به پیمودن یکی منزل نمییابد من از منزل نشان در راه ناپیموده میخواهم ندارد ساده لوحی همچو من دنیای بیحاصل که روی مطلب از آیینه نزدوده میخواهم ز گلزاری که چون باد صبا صد پرده در دارد من از مشکل پسندی غنچه نگشوده میخواهم زهی غفلت که از ماتم سرای چرخ مینایی دل خوش، جان بیغم، خاطر آسوده میخواهم ز آهویی که نتوان یافت از شوخی غبارش را من از غفلت برای زخم، مشک سوده میخواهم نمیآید ز من همراهی هر نو سفر صائب رفیقی پای در راه طلب فرسوده میخواهم