صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۴۷۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دل درون سینه و ما رو به صحرا میرویم کعبه مقصد کجا و ما کجاها میرویم جام جم آیینه دار کاسه زانوی ماست ما چون طفلان هر طرف بهر تماشا میرویم شمع طور از انتظار ما گدازان است و ما هر شراری را که میبینیم از جا میرویم هر سر خاری به خون ما کشد تیغ از نیام ما چه فارغبال در دامان صحرا میرویم کاروانگاه حوادث سینه مجروح ماست رو به ما دارد غم عالم به هر جا میرویم بر سر بخت سیه خاک سیه زیبنده است ما به هندوستان نه بهر مال دنیا میرویم دامن دشت است باغ دلگشای وحشیان غم چو زور آورد بر خاطر به صحرا میرویم اشک در دامان و آه آتشین در زیر لب چون چراغ صبحدم بیرون ز دنیا میرویم این زمان صائب حریفان مست خواب غفلتند قدر ما خواهند دانستن چو زینجا میرویم