صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۴۶۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ما ز اهل عالمیم اما ز عالم فارغیم از غم و شادی و نوروز و محرم فارغیم چون گل کاغذ به رنگ خشک قانع گشتهایم از تریهای سحاب و ناز شبنم فارغیم ما به خون چون لاله داغ خویش را به میکنیم از نمک آسودهایم از ناز مرهم فارغیم سینه را یک روز با خورشید صیقل دادهایم از غم زنگار و از اندیشه نم فارغیم نغمه در سازست اما فارغ است از گوشمال ما درین عالم ز محنتهای عالم فارغیم هر چه میخواهیم صائب هست در دیوان او با کلام مولوی زاشعار عالم فارغیم