صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۴۴۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ما به اکسیر قناعت خاک را زر کردهایم زهر را بسیار از یک خنده شکر کردهایم نیست غیر از ساده لوحی در بساط ما کمال صفحه آیینهای جون طوطی از بر کردهایم در شکست ما تأمل چیستای موج خطر؟ ما درین دریا به امید تو لنگر کردهایم بیمی از آتش ندارد شوخی ما چون سپند رقصها در دامن صحرای محشر کردهایم پوست میاندازد از اندیشهاش کام صدف آب تلخی را که ما در سینه گوهر کردهایم روز محشر جرم ما را پرده داری میکند مشت خاکی کز سر کوی تو بر سر کردهایم از سر تن پروری بگذر که ما صیاد را در قفس از جلوه پهلوی لاغر کردهایم صائب از تسخیر آن آهوی وحشی عاجزیم از سخن هرچند عالم را مسخر کردهایم