صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۴۰۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنم چون نسیم خوش نشین هردم زمینی خوش کنم چون سویدا از جهان با گوشه دل قانعم نیستم تخمی که هر ساعت زمینی خوش کنم در دلم چون تیر این پهلو نشینان میخلند از خدنگ او مگر پهلو نشینی خوش کنم هر کمان سست نبود در خور بازو مرا میکشم ناز بتان تا نازنینی خوش کنم میزند خون عقیق از شوق من جوش نشاط میشود ازنامداران چون نگینی خوش کنم نیست چون آب گهر نقل مکان در طالعم قطره باران نیم هردم زمینی خوش کنم حسن شهری مغز سودا را نمیآرد به جوش میرویم تا لیلی صحرا نشینی خوش کنم آه کز بیحاصلیها نیست در خرمن مرا آنقدر حاصل که وقت خوشه چینی خوش کنم زخم تیغ او کجا صائب نصیب من شود خاطر خود از شکست آستینی خوش کنم