صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۳۹۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چند روزی بر در صبر و تحمل میزنم دست امیدی به دامان توکل میزنم چند پاداش تنزل سرگرانی واکشم بعد ازین من هم تغافل بر تغافل میزنم در خور پروانه من نیست سوز هر چراغ خویش را بر شعله آواز بلبل میزنم چون ندارم دسترس بر طره طرار او درگلستان شانهای برزلف سنبل میزنم سوختم از غصه صائب، بعد از ین چون بیغمان میکشم جام شراب و خنده بر گل میزنم