صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۳۳۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
من حریف ننگ و عار بیوفایی نیستم بندبندم کن که من مرد جدایی نیستم تلخ دارد خواب شیران جهان را مور من خاک را ه مردم از بیدست و پایی نیستم کردهام من ترک دنیارا نه دنیاترک من در لباس اهل فقر از بیقبایی نیستم بیشتر عزلت گزینان در کمین شهرتند من ز عزلت درمقام خودنمایی نیستم بستهام عهد درستی با شکستن در ازل از فلک امیدوار مومیایی نیستم گو برآرد وحشت تنهایی از جانم دمار من حریف راه ورسم آشنایی نیستم ماه از من قرص بیهوده پنهان میکند سیر چشمم در پی نان گدایی نیستم پشت بر دیوار حیرت همچو ساحل دادهام روز وشب چون موج در زنجیر خایی نیستم میتوانم خاک پای عارف رومی شدن در سخن هر چند عطار و سنایی نیستم