صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۳۲۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
راه حرفی پیش ان لب چون سخن میخواستم بوسه واری جا درآن کنج دهن میخواستم درلباس اظهار مطلب شاهد تردامنی است باتو خود را درته یک پیرهن میخواستم چرخ سنگین دل نصیب آن خط شبرنگ ساخت از لب میگون از کامی که من میخواستم از دو سر خوب است باشد دوستیها برقرار با تو خود را و ترا با خویشتن میخواستم انجمن گردید از فکر پریشان خلوتم با تو کنج خلوتی در انجمن میخواستم از دل پر خون من گردید طالع چون سهیل آن عقیق نامداری کز یمن میخواستم سر به جیب خویش بردم در گریبان یافتم نکهتی کز یوسف گل پیرهن میخواستم چهره یوسف ز سیلی گرمی بازار یافت سایه دستی از اخوان وطن میخواستم جامهای کز تن نروید میکند دل را سیاه کشته خود را ز خون خود کفن میخواستم چیدن گل صائب از سیر چمن مطلب نبود ناله گرمی ز مرغان چمن میخواستم