صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۳۱۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
بس که محکم کرده در سستی بنا کاشانهام جلوه مهتاب سیلاب است درویرانهام صبر من از خارخار شوق پا بر جا نماند ریشه از دندان موران داشت دایم دانهام آن سیه روزم خود که در ایام عمر خود ندید نور را درخواب چشم روزن کاشانهام تا شنیدم کز ندیمان حریم خواب اوست از ته دل تا قیامت دشمن افسانهام من کجا و طالع برگرد سر گشتن کجا شمع چون گل میکند گل میکند پروانهام نیست امید برومندی ازین طالع مرا هم مگر زنگار روزی سبز سازد دانهام