صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۳۰۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
داشت از طفلی جنون جا در دل آوارهام بود از سنگ ملامت مهره گهوارهام همچو اوراق گلستان زاول نشو و نما هم دبستان بود با طفلان دل صدپارهام پیشتر زان کز شفق رنگین شود جام هلال کاسه در خون جگر میزد دل خونخوارهام پیش ازان کز شورمجنون دشت پرغوغا شود قطره میزد در رکاب اهوان نظارهام پیش ازان کز گلستان بلبل کند روشن سواد فال میدیدند طفلان از دل سی پارهام دل به اشک و داغ صائب از جهان خوش کردهام نیست چشم التفات از ثابت و سیارهام