صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۲۹۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ناف سوز لاله داغ مشکسود آوردهام چون کنم در خانه دل آنچه بود آوردهام از سفر میآیم و لخت جگر دارم به بار مجمر خود را بشارت ده که عود آوردهام گوهرم را چون به سنگ بیتمیزی نشکند آب مروارید در چشم حسود آوردهام چون نگردد اشک نومیدی به گرد چشم من رونمای آتش بیدود دود آوردهام ای زمین هند آیین برومندی ببند از صفاهان دیدهای چون زنده رود آوردهام جراتی گو داریای بلبل قدم درپیش نه صائبا را بر سر گفت و شنود آوردهام