صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۲۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا صحبت پیر خرابات جوان کرد مرا حلقه کعبه ازو نعل در آتش دارد آن که سرگشتهتر از ریگ روان کرد مرا خانه بر دوشتر از ابر بهاران بودم لنگر درد تو چون کوه گران کرد مرا بسته بودم نظر از هر چه درین عالم هست چشم عاشق نگه او نگران کرد مرا گل روی سبد فصل بهاران بودم آه بیبرگتر از نخل خزان کرد مرا دو زبانی چو الف در دل من راه نداشت غمزه موی شکافت دو زبان کرد مرا من نه آنم که گران بر دل موری باشم ناز در چشم تو چون خواب، گران کرد مرا دل صد پاره و لخت جگر و دانه اشک فارغ از نعمت الوان جهان کرد مرا صائب افسردگی توبه درین فصل بهار سرد هنگامهتر از فصل خزان کرد مرا