صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۲۶۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
آن کس که درد رابه دوا میکند بدل راه صواب رابه خطا میکند بدل دنیا گذشتهای که بهشت است مطلبش از سادگی هوا به هوا میکند بدل دل در تنم ز بیم شبیخون غمزهاش هر شب هزار مرتبه جا میکند بدل با خواب امن دولت اگر جمع میشود شب شاه جای خویش چرا میکند بدل آن سرو جامه زیب که عمرش دراز باد هر روز صد هزار قبا میکند بدل از ظلم خویش ظالم اگر در هراس نیست پیکان به جسم بهر چه جا میکند بدل گر ره برد جوان به مال شکستگی قد خدنگ خود به عصا میکند بدل گر درد پای خویش چنین سخت میکند بیتابی مرا به رضا میکند بدل بیدولت آن که سایه دیوار خویش را با سایبان بال هما میکند بدل آرام اگر نمیبرد از دل طمع چرا هر روز جای خویش گدا میکند بدل صائب ز نقش هرکه دل خویش ساده کرد آیینه را به آب بقا میکند بدل