صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۲۶۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
روزی که سوخت برق تجلی نقاب گل بلبل چگونه اب نشد از حجاب گل حاجت به سر گشودن مینای غنچه نیست ما را بس است دیدن رنگ شراب گل بلبل ز زخم خار به فریاد آمده است آه آن زمان که تیغ کشد آفتاب گل در خار غوطه میزنم و خنده میکنم بلبل نیم که ناله کنم در رکاب گل از باغ چون نسیم تهیدست میروم با آن که چشم باختم از انتخاب گل بلبل به خواب مستی و طفل نسیم شوخ از یکدگر چگونه نریزد کتاب گل عاشق زبوی سوختگی تازه میشود اینجا گل چراغ بود در حساب گل تا آمده است بلبل ما در حریم باغ خمیازه میکشد به دریدن نقاب گل صائب جواب آن غزل این که گفتهاند بلبل ز جام لاله ننوشد شراب گل