صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۳۰۷۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
که با قد دو تا از مرگ غافل میتواند شد؟ که ایمن زیر این دیوار مایل میتواند شد؟ درین بستانسرا هر برگ سبزی را که میبینی اگر بر خویش پیچد غنچه دل میتواند شد شتاب آلودگی دارد ترا در راه در منزل تو گر آهسته باشی راه منزل میتواند شد زروی صدق اگر سایل به دامان شب آویزد چه مستغنی زدامان وسایل میتواند شد چوماه نو اگر پنهان نسازد نقص خود سالک به اندک فرصتی چون بدر کامل میتواند شد مبر زنهار زیر خاک با خود این کف خون را اگر گلگونه شمشیر قاتل میتواند شد زهی خجلت که گردیدی زمین گیراز گرانجانی در آن دریا که خار و خس به ساحل میتواند شد بقا شرط است در دلبستگی ارباب بینش را نظر مگشا به هر نقشی که زایل میتواند شد زفکر صبح شنبه طفل در آدینه میلرزد که از اندیشه انجام غافل میتواند شد؟ غضب دیوانگی و بردباری عاقلی باشد چرا دیوانه گردد هر که عاقل میتواند شد؟ زهی غفلت که در زندان گوهر لنگر اندازد به دریا قطره آبی که واصل میتواند شد نمیدانم کجا میباشد از حیرت دلم صائب خوشا چشمی که از دنباله دل میتواند شد