صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۳۰۲۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
به مقدار بصیرت خاطر آگاه میلرزد که خورشید جهان افروز بیش از ماه میلرزد به نسبت میشود سر رشته پیوندها محکم که از بیمغزی خود کهربا بر کاه میلرزد چه میآید زصبر و طاقت ما در خطر گاهی که کوه قاف بر خود بیشتر از کاه میلرزد اگرچه حجت ناطق زعیسی در بغل دارد همان مریم به جان از تهمت ناگاه میلرزد گرامی گوهران را میکند بیوزن، سنجیدن که یوسف در ترازو بیشتر از چاه میلرزد نفس در ره نسازد راست هر کس دوربین افتد زفکر عاقبت دایم دل آگاه میلرزد زخواب امن صائب فتنه بیدار میزاید که دوراندیش در منزل فزون از راه میلرزد