صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۳۰۱۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
خمار باده مهر دوستان را کینه میسازد کدورت صبح شنبه را شب آدینه میسازد غباری از لباس فقر بر دل نیست صوفی را به روی تازه به با خرقه پشمینه میسازد رخش از حلقه خط میکند پیدا نظربازان چه طوطیها زموم سبز این آیینه میسازد ندارد نشأه سرجوش درد عالم امکان مرا جان تازه یاد مردم پیشینه میسازد صدف را دل دو نیم از گوهر دریا شکوهم شد مرا از دیدهها مستور کی گنجینه میسازد؟ به نسبت آشنایی کن که با ناجنس پیوستن ترا با خوش قماشی در نظرها پینه میسازد به آسانی قدم بر اوج عزت مینهد صائب گرانقدری که از حفظ مراتب زینه میسازد