صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۹۸۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
علایق دامن آزاده ما را نمیگیرد کمند رشته مریم مسیحا را نمیگیرد کجا مجنون ما گستاخ گیرد دامن لیلی؟ که از پاس ادب دامان صحرا را نمیگیرد مرا ترساند از زخم زبان ناصح، نمیداند که خس دامان سیل دشت پیما را نمیگیرد مشو غافل زپاس وقت اگر آسودگی خواهی که خواب روز جای خواب شبها را نمیگیرد ندارد آرزو ره در دل آزادهام صائب زمین پاک من نخل تمنا را نمیگیرد