صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۹۷۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چو شاهین بر سر دست آن شکار انداز میگیرد تذرو رنگ از رخسار گل پرواز میگیرد به خال زیر زلفی عشق رو کرده است رزقم را تذروم دانه را از چنگل شهباز میگیرد ازین دلسوزترای باغبان با بلبلان سر کن گل این باغ رنگ از شعله آواز میگیرد چنین از سرنوشت پیچ و تابم میشود ظاهر که دل از دستم آن زلف کمند انداز میگیرد غبار کوی او را تا به سیر بوستان آرد زبرگ گل صبا هر روز پای انداز میگیرد به من درس مقامات محبت میدهد بلبل سیه مستی ببین کز دست مطرب ساز میگیرد به چشم نکته پردازش مسیحا بر نمیآید نگاه او سخن را از لب اعجاز میگیرد علاج حسرت دیرین خود را میکند صائب اگر این بار جا در بزم آن دمساز میگیرد