صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۹۵۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دل بیغم نصیب از نقطه سودا نمیدارد که هرگز آب شیرین عنبر سارا نمیدارد بدارای ناصح بیکار دست از جستجوی ما که از خود رفته در دنبال نقش پا نمیدارد ندارد راه در دارالامان خامشی آفت صدف اندیشهای از تلخی دریا نمیدارد به نور شمع نتوان برد راه از خویشتن بیرون که این ظلمت چراغی جز دل بیتا نمیدارد مکن از بیخودی منع دل سودایی صائب که وحشت دیده دست از دامن صحرا نمیدارد