صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۸۷۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
به الزام پیاپی مدعی ملزم نمیگردد اگر صد سال اندامش دهی آدم نمیگردد دل معمور را سامان پیچ و تاب نمیباید به قد خم کسی سر حلقه ماتم نمیگردد چرا تصدیع بیحاصل دهم خار مغیلان را؟ نمازی دامنم از چشمه زمزم نمیگردد به دریا کن دلای ساقی و خم را در میان آور سر ما گرم ازین پیمانه کم کم نمیگردد چه چشمک میزنیای سوزن عیسی به زخم من؟ رفو این دستگاه از رشته مریم نمیگردد