صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۸۷۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
خط از خون مانع آن غمزه کافر نمیگردد زبان شمشیر را پیچیده از جوهر نمیگردد بلایی نیست چون افسردگی دلهای روشن را نمیگردد یتیم این قطره تا گوهر نمیگردد از ان از گرد عصیان رو نمیتابم که آیینه نگردد تا سیه، مشتاق روشنگر نمیگردد شکایت نیست از دور فلک ارباب عرفان را دل مستان ملول از گردش ساغر نمیگردد صدا از کوه برگردد، عجب کوهی است تمکینش که از دلبستگی فریاد از آنجا برنمی گردد عبث آن جنگجو بر آب و آتش میزند خود را برات خط چو حکم آسمانی برنمی گردد نمیسوزد چراغ هیچ کس تا صبحدم صائب کدامین اخگر سوزنده خاکستر نمیگردد؟