صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۸۷۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دل چرخ بداختر نرم از یارب نمیگردد به افسون این گره باز از دم عقرب نمیگردد نمیآید زچندین چشم کار یک دل روشن شب تاریک، روز از کثرت کوکب نمیگردد زباران ساز شد گلبانگ رعد ابر بهاران را بلند آوازه بیریزش کس از منصب نمیگردد حجاب باده لعلی نگردد سبزی مینا زخط پوشیده رنگ سیب آن غبغب نمیگردد به حرف پوچ صائب هر که نگشاید دهان خود شهید زخم دندان ندامت، لب نمیگردد