صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۸۶۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
به احسان خانه از سیل حوادث رسته میگردد در بیخیر در اندک زمانی بسته میگردد تو از کوتاه بینی میکنی اندیشه روزی وگرنه آسیای آسمان پیوسته میگردد مشودرهم زسختیهای دوران چون سبک مغزان که سنگ آخر نصیب پسته لب بسته میگردد مکن دل را به رنگ و بو پریشان چون هوسناکان که از گردآوری برگ خزان گلدسته میگردد منه پیش ره ارباب حاجت چوبای غافل که از دربان در ارباب دولت بسته میگردد تو میسازی زغفلت گرم جای خود، نمیبینی که چرخ از کهکشان اینجامیان بربسته میگردد به تسبیح ریای زاهدان از ره مرو صائب که چندین دام مکر اینجا عنان بگسسته میگردد