صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۸۶۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نشان یوسف گم گشته پیدا از تو میگردد چراغ دیده یعقوب بینا از تو میگردد تو چون در جلوه آیی از که میآید عنا نداری؟ که کوه طور در دامان صحرا از تو میگردد فریبنده است چندان شیوههای چشم مخمورت که بیتکلیف، زاهد باده پیما از تو میگردد دل صد پاره ما را به داغ عشق روشن کن که ذرات جهان خورشید سیما از تو میگردد ترا هر کس که دارد از غم دنیا چه غم دارد؟ که چون میتلخی عالم گوارا از تو میگردد به خورشید جهانتاب است چشم ذرهها روشن نبیند روز خوش هر کس که تنها از تو میگردد ترحم کن به حال بلبلان از گلستان مگذر که گلهای چمن یکدست رعنا از تو میگردد جدایی نیست چون تسبیح از هم خاکساران را دل ما را به دست آور که دلها از تو میگردد مزن مهر خموشی بر لب حرف آفرین صائب که هر جا عندلیبی هست گویا از تو میگردد