صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۷۲۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دیده روشن از فروغ آشنایی میشود رزق چشم است آنچه صرف روشنایی میشود هر که خاک نیستی در چشم خود بینی نریخت گرچه در خلوت کند طاعت ریایی میشود نقش شیرین بست راه گفتگو بر کوهکن سخت رویی سد راه آشنایی میشود رشته پیوند یاران را بریدن سهل نیست چهره برگ خزان زرد از جدایی میشود این گشایشها که در بیگانگی من دیدهام حیف از اوقاتی که صرف آشنایی میشود میخورندش مردم کوتاه بین آخر به چشم هر که چون مه فربه از نور گدایی میشود ناخن تدبیر بیجا خون خود را میخورد عقده دل، باز از بیدست و پایی میشود هر سرایی را چراغی هست صائب در جهان خانه دل روشن از نور خدایی میشود