صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۷۱۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
کار ما از ساغر پرمی به سامان میشود مجلس ما از گل ابری گلستان میشود ناخن الماس ازکارم سری بیرون نبرد مشکل من کی به سعی سوزن آسان میشود؟ یوسف این زخمی که داری از عزیزان وطن مرهمش خاکستر شام غریبان میشود جای هر نیشی که از دست تو دارم بر جگر گر به هم دوزند صد زخم نمایان میشود بر سر خاک شهیدان شمع آهی بردهایم خون ما با دامنی دست و گریبان میشود صائب از تنگ دهان یار پیش دل مگو طفل ما بدخوست بهر هیچ گریان میشود!