صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۷۱۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
عاقبت کار نظربازان به سامان میشود گرد مجنون سرمه چشم غزالان میشود نه فلک تنگ است بر خورشید عالمتاب عشق لیک از کوچکدلی در ذره پنهان میشود روز ما نسبت به شب برقی است کز ابر سیاه مینماید گوشه ابرو و پنهان میشود نیست جان کاملان را در تن خاکی قرار میرود آسایش از گوهر چو غلطان میشود هر که صائب چشم پوشد از پسند خویشتن عالم پرخار در چشمش گلستان میشود