صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۶۷۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شود روی بنما تا سواد طوطیان روشن شود دل چه خونها میخورد دور از شراب لاله رنگ مرگ عیدست آن چراغی را که بیروغن شود ای صبا، جان تازه میگردد ز تغییر لباس چند اوقات تو صرف بوی پیراهن شود؟ آه بیلخت جگر از دل نمیتازد به چرخ سخت میترسم بر این مجمر که بیروزن شود گرد رنگ سایه نتوانست گردیدن خزان خاکساری سد راه جرأت دشمن شود چشم مجنون چشم لیلی را سخنگو میکند عشق چون پر کار افتد حسن صاحب فن شود چون بصیرت نیست، باشد حلقه بیرون در آفتاب وماه اگر در دیده روزن شود